Men ve Tenhaliq

Tənhalıx deilən bişey var....Sıxar insanı, məhv edər....Həyatıva nifrət etdirər...Danışmağa, dərtləşməyə bir kimsən olmaz....Tək başına qalarsan...Güzgüyə baxar, ondakı özünlə danışar, ondakı özünlə dərtləşərsən, ağlayarsan, gülərsən....Tək sirdaşın o olar....Həyatıva girənlərdə tez çıxar, dostlar, sevgili bildiklərin...Nədənsə tərk edər səni.....Səbəbsiz....Sanki səni yalnızlığa daha çox laiq bilirlərmiş kimi....Hər dostun, hər sevgili bildiyin səndən get - gedə biraz soyuyub uzaxlaşanda acı çəkərsən...Hər dəfəsində yenilənər acın.....Hətta ailə üzvlərinlə belə yola getməz olarsan, çünki tənhalığa qapanmısan....Düzdü gülərsən, hətta daha çox gülərsən...Halbuki bu gülüşün altinda dərin bir hüzn, qem, keder gizləndiyini anlamaz kimsə....Çünki həqiqətmiş kimi gülərsən....Ürəyin agrıyar, çox agrıyar...Getmək istəyərsən...Çox uzağa......Heç kimsənin olmayacağı qaranlıx bir yerə....Həyatdan bezərsən....Hətta həyatıvı tərk etmək belə istəyərsən....Ama heçnə dəyişməz, nə bir yerlərə gedə bilərsən, nədə həyatdan köçə bilərsən....Yenədə sənə qalan yalnızlığın olar, hamı gedər, tərk edər, o qalar....Tərk etməz əsla, ən sədaqətli dost kimi......
dle
Reklam
BU XƏBƏRƏ FACEBOOK-DA ŞƏRH YAZ
ZİYARETÇİ YORUMLARI
İnformasiya
Qonaq qrupunda olanlar istifadəçilər bu xəbərə şərh əlavə edə bilməz.